Praca jako droga do niezależności: raport z programu aktywizacji uchodźców z Ukrainy w Polsce

symbole różnych zawodów

W obliczu trwającej wojny w Ukrainie Polska stała się miejscem schronienia dla setek tysięcy osób uciekających przed konfliktem. Część z nich wciąż przebywa w ośrodkach zbiorowego zakwaterowania, często z ograniczonym dostępem do rynku pracy i stabilnych form zatrudnienia. W odpowiedzi na te potrzeby organizacja Jobs First, we współpracy z UNHCR Polska, zrealizowała pilotażowy program wsparcia zawodowego. Opublikowany w marcu 2025 roku raport podsumowuje efekty tego projektu, diagnozuje bariery w zatrudnieniu i wskazuje ścieżki skutecznej aktywizacji.

Cel programu: trwałe zatrudnienie i społeczna integracja

Program miał na celu aktywizację zawodową uchodźców z Ukrainy, którzy przebywają w OZZ i pozostają długotrwale bez pracy. Kluczowym założeniem było wsparcie osób wykluczonych z rynku pracy, nie tyle poprzez krótkoterminowe oferty, ile poprzez budowę ścieżki prowadzącej do samodzielności i integracji społeczno-gospodarczej.

Program obejmował:

  • przypisanie uczestnikom osobistych doradców ds. zatrudnienia,
  • opracowanie indywidualnych planów działania,
  • diagnozę kompetencji i barier zawodowych,
  • intensywne doradztwo i wsparcie w rekrutacji,
  • pomoc w formalnościach i onboarding po zatrudnieniu.

Program składał się z siedmiu etapów – od rozpoznania OZZ i rekrutacji uczestników po działania po zatrudnieniu. Spotkania z doradcami były nielimitowane i odbywały się zarówno stacjonarnie, jak i zdalnie, co zwiększało elastyczność wsparcia.

Był dostępny dla osób bezrobotnych, które przebywały w OZZ w województwach: małopolskim, śląskim, pomorskim i podlaskim..

Co udało się osiągnąć?

W programie uczestniczyło 96 osób.

  • uczestnicy wzięli udział łącznie w 106 procesach rekrutacyjnych,
  • 20 osób znalazło pracę (28% uczestników),
  • 75% zatrudnionych utrzymało pracę co najmniej 3 miesiące,
  • średnie wynagrodzenie wyniosło 5 100 zł brutto – o 19% więcej niż płaca minimalna.

Uczestnikom przedstawiono łącznie 769 ofert pracy, zgodnych z ich indywidualnymi planami działania – średnio 11 ofert na osobę. Aplikowali oni na 620 stanowisk, co pokazuje ich dużą aktywność i determinację. Dodatkowo przeprowadzono 955 indywidualnych spotkań doradczych.

Bariery: język, opieka, dokumenty

W trakcie realizacji projektu zidentyfikowano liczne przeszkody, w tym:

  • brak znajomości języka polskiego,
  • ograniczona dyspozycyjność (opieka nad dziećmi),
  • brak dokumentów potwierdzających kwalifikacje,
  • poczucie tymczasowości i obniżona motywacja.

Problematyczne były również regulacje dot. opłat za pobyt w OZZ – niektórym osobom zatrudnionym zaczęto naliczać opłaty, co wpływało na ich gotowość do podjęcia pracy.

Warto dodać, że samo podjęcie zatrudnienia mogło prowadzić do utraty zwolnienia z opłat, jeśli przekraczano określone progi dochodowe. W takich przypadkach część uchodźców obawiała się, że dodatkowe koszty przewyższą korzyści z pracy.

Indywidualne podejście jako klucz

Każdy uczestnik programu miał przypisanego doradcę zawodowego i indywidualny plan działania. Doradcy nie tylko pomagali w szukaniu pracy, ale też towarzyszyli w onboardingu i utrzymaniu zatrudnienia.

W ramach diagnozy zawodowej uczestnicy byli kwalifikowani według modelu „sygnalizacji świetlnej” – do grupy czerwonej (najbardziej oddalonej od rynku pracy), żółtej (wymagającej wsparcia w zakresie motywacji i znajomości języka) lub zielonej (gotowej do podjęcia pracy). Taki podział umożliwiał precyzyjne dopasowanie wsparcia do indywidualnych potrzeb.

Takie wsparcie pozwalało uczestnikom zwiększyć pewność siebie, odnaleźć się w polskim rynku pracy i budować długoterminowe cele.

Wnioski i rekomendacje

Raport zawiera szczegółowe zalecenia m.in. dla:

  • projektowania programów aktywizacji zawodowej,
  • dostosowania systemowego wsparcia dla uchodźców,
  • pracodawców zatrudniających osoby z doświadczeniem uchodźczym.

Wśród kluczowych postulatów znalazło się m.in.: zapewnienie kursów językowych, wspieranie elastycznych form pracy oraz zindywidualizowane podejście do kandydata.

Podkreślono także znaczenie współpracy z pracodawcami, promocję zatrudnienia w sektorach deficytowych oraz istotę wsparcia po zatrudnieniu – nie tylko dla uchodźców, ale też dla firm.

Pobierz pełen raport

Zachęcamy do zapoznania się z pełną wersją raportu, który może być cennym źródłem wiedzy i inspiracją dla organizacji pozarządowych, instytucji publicznych i pracodawców.