Pomoc dla osób migranckich i uchodźczych doświadczających przemocy – gdzie szukać wsparcia?

Zgodnie z raportem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (PACE) zjawisko przemocy wobec migrantów i uchodźców w Europie nasila się od lat. Przemoc ta przybiera różne formy: od napaści fizycznych, przez wyzysk w pracy, po handel ludźmi czy przemoc seksualną. Pomimo istnienia ram prawnych chroniących osoby migrujące, wiele z nich pozostaje bez skutecznego wsparcia.

W artykule przedstawiamy najważniejsze informacje o przysługujących prawach, barierach w dostępie do pomocy oraz instytucjach i organizacjach, które oferują realne wsparcie.

Twoje prawa – nawet bez obywatelstwa

Każda osoba, niezależnie od obywatelstwa czy statusu migracyjnego, ma prawo do ochrony życia, zdrowia i wolności od przemocy. W Polsce te prawa są gwarantowane przez:

  • Konstytucję RP – równość wobec prawa, ochrona przed przemocą, prawo do ochrony zdrowia.
  • Konwencję genewską – chroniącą uchodźców i osoby ubiegające się o azyl.
  • Europejską Konwencję Praw Człowieka – zakaz tortur, nieludzkiego i poniżającego traktowania.
  • Prawo unijne – m.in. Karta praw podstawowych Unii Europejskiej.
  • Ustawę o przeciwdziałaniu przemocy domowej, Kodeks karny – które obejmują ochroną również cudzoziemców.
  • Ustawę o cudzoziemcach – gwarantującą m.in. dostęp do opieki medycznej i tłumacza w postępowaniach administracyjnych.

W praktyce oznacza to, że każdy ma prawo do zgłoszenia przemocy i otrzymania pomocy – bez względu na to, czy posiada dokumenty pobytowe, czy nie.

Bariery w dostępie do pomocy

Wielu migrantów i uchodźców napotyka przeszkody, które utrudniają skorzystanie z dostępnych form wsparcia:

  • Izolacja społeczna – brak wsparcia rodziny, przyjaciół, środowiska.
  • Bariera językowa – brak tłumacza lub informacji w zrozumiałym języku,
  • Lęk przed deportacją – obawa, że zgłoszenie przemocy ujawni nieuregulowany status pobytowy,
  • Brak wiedzy o przysługujących prawach – wiele osób nie wie, że mogą szukać pomocy bezpłatnie i anonimowo,
  • Brak zaufania do instytucji – szczególnie u osób z krajów, gdzie władze nadużywały przemocy,
  • Uzależnienie ekonomiczne lub społeczne od sprawcy – np. w przypadku kobiet lub dzieci.

Doświadczasz przemocy? Co możesz zrobić – krok po kroku

  1. Zadbaj o bezpieczeństwo – odejdź od sprawcy, jeśli to możliwe. Zabezpiecz siebie i dzieci.
  2. Zadzwoń pod 112 – numer alarmowy działa całą dobę w całej Unii Europejskiej. Możesz poprosić o tłumacza.
  3. Zgłoś przemoc na policję lub do prokuratury – każda osoba, także bez obywatelstwa, ma prawo złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
  4. Skontaktuj się z organizacją pomocową – otrzymasz wsparcie psychologiczne, prawne i socjalne. Lista poniżej.
  5. Nie bój się mówić – możesz rozmawiać z osobą zaufaną: przyjacielem, nauczycielem, sąsiadem. Ważne, żeby nie być samemu.

Gdzie szukać wsparcia?

W bazie Mapuj Pomoc znajdziesz listę organizacji, które niosą szeroką pomoc doświadczającym przemocy ze społeczności migranckich i uchodźczych. Najważniejsze z nich to:

  • Niebieska Linia – udziela nieodpłatnie pomocy psychologicznej i prawnej. Mogą z niej skorzystać osoby posługujące się językiem polskim, angielskim, rosyjskim.
  • Feminoteka – Feminoteka oferuje wsparcie dla uchodźczyń, które doświadczyły przemocy, zwłaszcza przemocy seksualnej. Zajmuje się wszystkimi formami przemocy – psychologicznej, fizycznej, ekonomicznej i seksualnej – w rodzinie i poza nią. Każda kobieta może zgłosić się po pomoc: starsza, młodsza, lesbijka, heteroseksualna, transpłciowa. Kontakt telefoniczny: +48 888 88 79 88 (w godz. 14.00–17.00).
  • Fundacja La Strada – pomaga osobom, które doświadczyły handlu ludźmi, pracy przymusowej i niewolnictwa. Oferuje pomoc prawną, psychologiczną i socjalną. Oferuje bezpieczne schronienie, mediację kulturową, w razie potrzeby pomoc medyczną. La Strada prowadzi też całodobowy telefon zaufania dla pokrzywdzonych i ich rodzin: +48 605 687 750 (także przez WhatsApp).
  • Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – 116 111 Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży– telefon jest anonimowy i bezpłatny, działa 7 dni w tygodniu przez całą dobę. Dzieci mogą porozmawiać o wszystkim: o codziennych błahostkach, ale także o sytuacjach, kiedy doświadczają przemocy lub są jej świadkiem.
  • Платформа Допомоги Врятованим | Platforma Pomocy Ocalałym – strona internetowa, na której gromadzone są kontakty kluczowych służb wsparcia dla doświadczających różnego rodzaju przemocy w okresie wojny w Ukrainie. Jeśli doznałeś lub byłeś świadkiem jakiegokolwiek rodzaju przemocy, platforma stanie się kompasem w poszukiwaniu możliwości przezwyciężenia traumy i wyboru najdogodniejszej usługi wsparcia.
  • Homo Faber – przeprowadzi wstępną diagnozę sytuacji prawnej i potrzeb, informacja prawna i pomoc socjalna, wysłanie zaufanej osoby na rozprawę.
  • Fundacja Ocalenie – udziela wsparcia interwencyjnego i psychologicznego dla dorosłych i dzieci, także dla osób z traumą i zespołem stresu pourazowego.
Natychmiastowa reakcja na przemoc jest niezwykle ważna, ponieważ pozwala na pociągnięcie sprawcy do odpowiedzialności za jego czyny. Dlatego tak istotne jest, aby umieć dostrzegać pierwsze, często subtelne oznaki przemocy. Jeśli czujesz, że jesteś ofiarą przemocy, pamiętaj, że nie musisz zmagać się z tym samodzielnie – zwróć się po pomoc. Jeśli trudno Ci podjąć ten krok, spróbuj porozmawiać z kimś, komu ufasz – przyjacielem, członkiem rodziny, kimkolwiek, kto Cię wspiera. Pamiętaj, że zasługujesz na pomoc i wsparcie.

Cyberprzemoc

Cyberprzemoc to przemoc z użyciem technologii cyfrowych, takich jak internet czy media społecznościowe. Obejmuje m.in. wyśmiewanie, groźby, nękanie, publikowanie kompromitujących treści czy podszywanie się pod kogoś. Ma globalny zasięg, a jej skutki są trudne do zniwelowania, ponieważ treści raz udostępnione mogą długo krążyć w sieci. Doświadczający cyberprzemocy mogą doświadczać stanów lękowych i depresyjnych czy zmagać się z niską samooceną – a długotrwale prowadzi to do izolacji i problemów w różnych obszarach życia. Aby jej zapobiegać, należy edukować o bezpiecznym korzystaniu z internetu i reagować na przemoc online, np. zgłaszając incydenty i blokując agresorów.

W Polsce istnieją organizacje, które pomagają osobom doświadczającym cyberprzemocy:

  • NASK (dyzurnet.pl) –  zespół ekspertów, działających jako punkt kontaktowy do zgłaszania nielegalnych treści w internecie, szczególnie związanych z seksualnym wykorzystywaniem dzieci,
  • Safer Internet – projekt, którego celem jest zwiększanie społecznej świadomości na temat zagrożeń, jakie niosą ze sobą najnowsze techniki komunikacji. Wśród podejmowanych działań priorytetem jest edukacja, zarówno dzieci, jak i rodziców, a także podnoszenie kompetencji profesjonalistów w zakresie bezpiecznego korzystania z Internetu.

Dodatkowe materiały

Przemoc wobec migrantów i uchodźców była przedmiotem analizy wielu międzynarodowych badań. Dla uzupełnienia wiedzy, poniżej znajduje się lista najważniejszych raportów o tym zjawisku w Polsce. Zawierają one fakty oraz dane, a także porady jak reagować na przemoc.