Notatka ze spotkania Sieci Mapuj Pomoc z 19.11.2024 r.

Podczas spotkania Międzysektorowej Sieci Informacyjnej Mapuj Pomoc, które odbyło się online 19 listopada br. wspólnie podjęliśmy problematykę odnoszącą się organizacji działań wolontariackich na terenach powodziowych. Wymieniliśmy się doświadczeniami z pierwszego etapu pomocy (zaraz po wystąpieniu powodzi) oraz wyzwaniami i bolączkami jakie towarzyszą organizacjom w podejmowaniu działań pomocowych obecnie. 

Podniesione przez organizacje wyzwania oraz wnioski z działań:

  • potrzeba zbudowania społeczności organizacji gotowych na działania w kryzysie;
  • brak wsparcia systemowego dla liderów organizacji pomocowych działających przy kryzysie;
  • brak finansowania działań przez państwo w tym brak finansowania działań wolontariuszy
  • brak działań (w pierwszym etapie powodzi) w kierunku wyznaczenia przez gminę osób m.in. do koordynowania magazynów z darami (w wielu przypadkach była to inicjatywa oddolna NGO);
  • potrzeba lepszej współpracy z administracją;
  • braki osobowe – brak wolontariuszy;
  • rotacja pracowników / wolontariuszy w działaniach powodziowych, dotyczy to np. Infolinii (chodzi o utrudnione przekazywanie wszelkich informacji w ramach stanowiska);
  • wyznaczanie odpowiedzialności w ramach poszczególnych obszarów pomocowych (konkretny przedstawiciel władz: wsi, miasta, gminy, powiatu, województwa, państwa);
  • konieczność przygotowania strategii długoterminowych dla szkół i przedszkoli do działania w kryzysie i wyznaczenia trenerów do edukacji w kryzysie; 
  • potrzeba partnerstwa w relacjach pomiędzy administracją, a NGO (NGO to ogromna moc, która często jest pomijalna. Nie ma mechanizmu, który osadzał by NGOsy na równej linii z innymi służbami);
  • zapewnienie NGO finansowania systemowego;
  • konieczność wzięcia przez wybrane NGO odpowiedzialności za konkretne działania w kryzysie;
  • stworzenie koalicji organizacji pozarządowych, które działały by razem, komunikowały się wspólnie przez jedno narzędzie, by wzajemnie wiedziały, jakie działania mogą podjąć lub podejmują w kryzysie;
  • brak gotowości wybranych instytucji do współpracy z NGO – na przykładzie pomocy przy  wypełnianiu wniosków o środki finansowe przez powodzian („organizacje nie mają kompetencji”);
  • brak pomysłu na długotrwały wolontariat realizowany przez osoby będące na zatrudnieniu (konieczność realizowania fikcyjnych zwolnień lekarskich, aby móc nieść pomoc);
  • konieczność realizowania szkoleń z zarządzania kryzysowego; potrzeba organizacji szkoleń z zarządzania projektami w kryzysie i edukacja w kryzysie powinny mieć miejsce wcześniej (obecnie w Polsce działa zbyt mało trenerów edukacji w kryzysie);
  • potrzeba przekazywania do lokalnych władz informacji o wsparciu udzielonym przez NGO („problem nie rozwiązał się sam”);
  • konieczność zebrania głosów wszystkich organizacji pomocowych, aby ich głos został uwzględniony w nowelizowanych ustawach (organizacje powinny uczestniczyć w konsultacjach projektów ustaw)
  • zapewnienie wsparcia psychologicznego osobom pomagającym w kryzysie (uświadamianie tym samym przeciążeń i ich konsekwencji, jakie często są wypadkową działań na rzecz innych);
  • wprowadzenie rozwiązań systemowych w kierunku zapewnienia liderom organizacji pomocowych dostępu do wsparcia psychologicznego „poza kolejką”;
  • potrzeba systemowego wsparcia liderów organizacji (przeciwdziałanie wypaleniu)
  • ryzyko składania obietnic pomocowych wobec ogromnej liczby osób i niemożność sprostania tej pomocy (skala potrzeb jest rosnąca); tu niezbędna była priorytetyzacja: komu mogę dać pomoc w pierwszej kolejności uwzględniając dostępne zasoby;
  • niska liczba aktywnych organizacji na spotkaniach dotyczących m.in. ustawy powodziowej
  • długi czas starania się o status powodzianina oraz długie oczekiwanie na środki pomocowe.

Zapraszamy na kolejne spotkanie MSI Mapuj Pomoc.

Dodatkowe spostrzeżenia z działań na terenach powodziowych

  • Kluczowe jest lobbowanie w ramach sieci NGO w czasie trwania kryzysy, a nie po jego „zakończeniu”.
  • Niezbędne jest także zwołanie spotkania Rad, w których uczestniczą organizacje (należy zebrać głosy organizacji działających przy powodzi – we wszelkich sytuacjach kryzysowych i przekazać do Rad w których mają swoją reprezentację).
  • Konieczny jest transfer wiedzy pomiędzy organizacjami, aby nie utykała ona wewnątrz NGO.
  • Organizacje sygnalizują zróżnicowany stopień efektywności współpracy z administracją (jedne organizacje sygnalizowały zadowolenie z relacji, inne wskazywały na bardzo duże utrudnienie w dotarciu do odpowiednich decydentów).
  • Wiele inicjatyw pomocowych podejmowanych było oddolnie w związku z czym organizacje na początku powodzi posiadały więcej informacji, niż gmina.
  • Ważne, aby informacje o potrzebach powodzian napływały do jednego punktu informacyjnego – ułatwia to koordynację pomocy wolontariuszy.
  • Duży chaos działań na początku skutkował tym, że psychologowie, którzy przyjechali na tereny powodziowe (zaraz po wystąpieniu powodzi) nie mogli rozpocząć działań; nie było jeszcze informacji w Urzędach o planach i przebiegu koordynacji pomocy psychologicznej.

Realna pomoc organizacji na rzecz powodzian

  • Fundacja z Wami – dysponują sprzętem, który nieodpłatnie wypożyczają powodzianom, także sprzęt biurowy; Fundacja prowadzi również działania edukacyjne w kryzysie.
  • Fundacja z Wami – realizuje szkolenia z zarządzania projektami w kryzysie.
  • Fundacja Q – dysponuje laptopami, które mogą udostępnić organizacjom; wymagają tylko wgrania oprogramowania (do czego kiedyś zgłosiło się Tech to the Rescue.;
  • PAH – powoli wygasza przekazywanie wsparcia w postaci rzeczowej; w tym tygodniu uruchomione zostaną granty dla powodzian. Nabór wniosków potrwa 3 tygodnie. Kwota wsparcia wyniesie od 20 000 do 150 000 zł. (wsparcie dedykowane m.in. dla domów kultury, OPS).
  • Fundacja Human Doc – prowadzi dwa projekty wsparcia, jeden dedykowany jest wolontariuszom; wspierają powodzian także podarowując vouchery;
  • Fundusze NIW – warto skorzystać z dofinansowania dla organizacji w ramach Fundusz FIO.
  • IOM Poland – wspiera organizacje pomocowe m.in. w zakresie wsparcia psychologicznego na obszarach powodziowych (finansuje działanie infolinii Mapuj Pomoc).
  • Fundusze IOM – w najbliższym czasie zaoferuje granty dla powiatu Kłodzkiego; wsparcie wyniesie do 100 000 zł. Środki należy będzie wykorzystać w okresie 01.2025 r. – 05.2025 r. 

Inspiracje od innych organizacji

uczestnicy spotkanie Mapuj Pomoc
  • Warto skorzystać z możliwości NIW i Korpusu Solidarności – chodzi o umowy wolontariackie i wsparcie w realizacji wolontariatu; organizacje mające swoich koordynatorów działających w ramach Korpusu mogą regionalnie lub lokalnie pomóc zrealizować działania wolontariackie (umowy, zabezpieczenie wolontarystyczne, formalne aspekty).
  • Na potrzeby prowadzenia działań psychologicznych warto zajrzeć na stronę Bezpieczna Przestrzeń – to portal dla psychologów, terapeutów (uwaga: strona wymaga aktualizacji) wsparciem służy tu Fundacja Q.
  • W działaniach psychologicznych warto skorzystać z doświadczeń Save the Children.

Aktualne potrzeby na terenach powodziowych:

  • psychologowie do pracy w terenie;
  • pomoc wolontariacka na miejscu (obszary współpracy do ustalenia);
  • doposażenie kontenerów mieszkalnych w Głuchołazach (zainicjowała Fundacja Human Doc);
  • bony, vouchery na opał lub prąd dla powodzian;
  • doposażenie 24 mieszkań, które zostaną udostępnione powodzianom na terenie gminy Lądek Zdrój (zakres tej pomocy jeszcze nie jest znany, na dniach poznamy standard mieszkań i określimy zakres doposażenia);
  • wsparcie dla przedszkola w Paczkowie (remont).

Bardzo dziękujemy za wartościowe spotkanie i Waszą wysoką aktywność!

Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu MSI Mapuj Pomoc: 26 listopada 2024 r.